Esperanzas, esperanzas

Pranto da noite e do día,

Busca o solpor e achégate

Ó amor, á dor, ó sentir do

Corazón.

Da historia real desta aldea pouco se sabe, o que é un punto de partida estupendo para as lendas. Encóntrase na zona costeira da parroquia de Leiro, en Rianxo, ao pé da actual aldea de Abuín. Na actualidade xa só quedan en pé algúns muros a ambos os lados do camiño do que se adiviña o que foron algunhas portas e ventás. Os loureiros, que sempre dan ese aire sombrío aos bosques que tan ben vén neste caso, creceron no inte-rior das antigas casas e as hedras e os musgos cobren os restos dos tellados e os muros caídos.

Ola! Son Antón, e xunto a Marta e David intentamos salvar o presente e o futuro dos nosos fillos.

Estarédesvos preguntando de quen queremos salvalo e por que. Pois queremos salvar o futuro de Xose, un home que neste presente é millonario que se quere apoderar de todo.

Contaba os minutos que alí pasaba.

Murmuraba a chamada

da marabillosa mirada.

Soñaba cada noite

coa proposta acordada.

Bícame! Se sentes o mesmo ca min.

Mírame! Se pensas que vivo por ti.

Mira as cousas en todos os sentidos.

Busca a palabra acordada na chamada.

Quero ser tan doce

como a túa mirada.

Bicar como os teus

beizos me bican.

Quero que saibas

que os bicos e as miradas,

son palabras murmuradas.